یاسیدالکریم

مذهبی - اجتماعی - سیاسی

یاسیدالکریم

مذهبی - اجتماعی - سیاسی

اگر مسئولین عالی فرهنگی و سیاسی کشور
قدر زیرساخت های فرهنگی کشور را می دانستند
غبار پای زوار حسین ع را سرمه چشمان خود می کردند..

و وقتی به اسم قانون و مسائل مشابه به مبارزه عملی با این شعائر دینی برویم زیرساخت های فرهنگی کشور را به فنا داده ایم. این خیلی تلخ است که مسئولین بگویند حتی اگر عراق اجازه دهد ما اجازه نمیدهیم! شما عزیزان همان سیاست و اقتصاد را به اعلی علیین رسانده اید و ارزش پول ملی با بی کفایتی و خیالات فاسد و تدابیر ابتر شما با خاک یکسان شده کافی است. در کشور بیش از هزار بیمارستان را می توانستیم بهداشتی نگه داریم، اما کل حرم امام رضا ع به اندازه یک بیمارستان نمی شد بهداشتی نگه داشته شود؟ چرا 69 روز تعطیل شد؟ اینها بیانگر این است که اسلام و فرهنگ در کشور ما یتیم است و متولی کاردان و فعالی ندارد. بله ادا و اطوار حمایت از اسلام زیاد داریم اما در عمل سست و خسته و منفعل هستیم. آیا نمی شد از زوار تعهد گرفت بعد ورود به کشور، مثلا دو هفته قرنطینه باشند؟ هیچ راه دیگری متصور نیست؟ نه! اصلا کوتاه ترین دیوار، دیوار شئونات فرهنگی در کشور است. به قول امام ره "این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگهداشته" و باید بدانیم کشور ما بدون اسلام تفاوتی با بقیه دولت ها ندارد. و چه بسا در مادیات و عرفیات بسیار قوی تر از ما کشورداری کرده باشند.. می شد و می شود خیلی از ظواهر دینی را در هر شرایطی حفظ کرد، اگر واقعا بخواهیم و زیرساخت های فرهنگی کشور برای ما معنا و ضرورت داشته باشد. و البته این مسائلی که عرض شد بخش همه فهم و ساده ای از فرهنگ بود و به قول جناب پناهیان، "سیدالشهدا چیزی بسیار فراتر از فرهنگ ماست." اگر عینک دودی مان کمی کنار برود. 

یاسید الکریم

جلال آل احمد درباره عصر پهلوی اول می گوید:
“در آن دوره بیست ساله، از (رشته ی) ادبیات گرفته تا معماری، و از مدرسه گرفته تا دانشگاه ، همه مشغول زرتشتی بازی و هخامنشی بازی بودند” و “هدف اصلی شان این بود که بگویند حمله اعراب (یعنی همان ظهور اسلام در ایران) نکبت بار بود و ما هرچه داریم از پیش از اسلام داریم … می خواستند برای ایجاد اختلال در شعور تاریخی یک ملت، تاریخ بلا فصل آن دوره را نادیده بگیرند و شب کودتا (ی رضاخان) را یکسره به دمب کوروش و اردشیر بچسبانند. انگار نه انگار که این میانه هزار و سیصد سال فاصله است”
(در خدمت و خیانت روشنفکران، چاپ 1347 صفحات ۳۲۴ و ۳۲)

یاسید الکریم

#امام_صادق سلام الله علیه فرمود: هر کس از روی رحمت و شفقت بر ما و بخاطر مصائبی که به ما اهل بیت ع رسیده گریه کند، خداوند پیش از جاری شدن اشک  بر صورت ش،  او را مشمول رحمت خود می نماید و اگر یک قطره از اشک بر حسین ع در جهنم بیافتد، آتشِ آن را خاموش می کند، به حدی که گرما و آتشی برای آن باقی نمی ماند. 
عن ابی عبدالله سلام الله علیه: ما بکی احد رحمه لنا و لما لقینا الا رحمه الله قبل ان تخرج الدمعه من عینه فاذا سالت دموعه فی خده فلو ان قطره من دموعه سقطت فی جهنم لاطفئت حرها حتی لا یوجد لها حر #کامل_الزیارات باب32 روایت 6 ص 101
پ ن : همانگونه که توبه با این که یک عمل فردی و شخصی است و ممکن است حتی نتایج و آثار تخریبی گناه و تخلف را اصلاح نکند و فقط در حد یک تصمیم جدی باشد مورد توافق مذاهب خمسه است و هیچ فرقه ای منکر آثار و نتایج توبه نیست؛ هر گونه توجهات به اهل بیت ع واجد آثار شخصی و جمعی و اجتماعی است. لذا خیلی اوقات صد نوشته جات و صد نامه ما برابر با کمترین گوشه چشم و عنایت افراد صاحب اعتبار و آبرو نیست، همان ها که همه خلقت طفیل وجود ایشان است و از جهت دیگر توبه حتی جزء فروع دین نیست ولی قبول ولایت و امامت اهل بیت ع و اقرار به امامت ایشان جزو اصول مذهب است. اما چه کنیم که همه ساله در این ایام همه مفسر دین می شوند و هر کس مختصر بلندگویی دارد شروع به اما و اگر و شرط و شروط برای باب نجات امت و اشک این گوهر نفیس عالمتاب می کند. خدا کند جزو گریه کنندگان بر حسین ع و حماسه آموزان از مکتب شریف او محشور شویم. ان شاء الله تعالی.  

 

یاسید الکریم

گاهی که انسان با خود خلوت می کند می بیند این الفاظ  پرهیاهوی دکتر و مهندس و حجه الاسلام و آیت الله و.. و این میزها و شهرت ها و موقعیت ها و مسافرت ها و.. چیزی به علوم نافع و معنویات صادق و ماندگار او اضافه نکرده و بلکه این القاب و تشریفات ظاهری، گرفتاری او را بیشتر کرده و چه بسا به معنویاتی که بیست سال پیش می طلبیده هنوز نرسیده و ازین سو موها جو گندمی شده و دل لطافت کمتری از سابق دارد و حق الناس های بیشتری روی هم آمده و الموت یدعوک من قریب .. اما چاره چیست؟ این روح دلقکی که عمری شهری را خندانده را که می تواند بخنداند و زخم های عمیق دل او را التیام بخشد؟ بله و انه هو اضحک و ابکی (نجم/43) بله کار کما فی السابق کار خداست و کس دیگری محل پناه نبوده و نیست. به خدا پناه ببریم و دست ازین خاله بازی ها برداریم و به چشم مسافر به دنیا بنگریم که سفر بزرگ نزدیک است.. و شبهای قدر فرصت بزرگی بر این گریه بر حال نزار خویشتن ما (فمالی لا ابکی؟) و کسب توانی نو برای در افتادن با مار نفس است که امروز اژدهایی برای خود شده است. قال امیرالمومنین علیه السلام: تجهّزوا رحمکم الله فقد نودى فیکم بالرحیل (خطبه 204) و یاری در این غربت سرا بیابیم و ناله کنیم.. هل من معین فأطیل معه العویل و البکاء. هل من جزوع فأساعد جزعه اذا خلا؟ (دعای ندبه) الهی بعلی بعلی بعلی.. 

یاسید الکریم

رقص و جولان، بر سر میدان کنند
رقص اندر خون خود، مردان کنند
چون رهند از دست خود، دستی زنند
چون جهند از نقص خود، رقصی کنند

 
فرزند رشید ایران پر کشید..
حاج قاسم نماد عزت و امنیت ایران و محور مقاومت بود 
و چیزی جز انتقام سخت، موجب تشفی قلوب مومنین و آزادگان عالم نخواهد بود..
پ ن : مواظب باشیم خرس خاله ها دوباره نغمه مذاکره با شیطان بزرگ سر ندهند..
و کودکان ما با لالایی رشادتهای حاج قاسم بزرگ می شوند...
و جهاد ادامه دارد... 

  دانلود 

 

 

یاسید الکریم

رهبر معظم انقلاب: «امام حسین با یک دنیا مواجه بود همان طور که پیغمبر(ص) در بعثت، یک تنه با یک دنیا مواجه شد، امام حسین(ع) هم در ماجرای کربلا، یک تنه با یک دنیا مواجه بود.» ۱۳۷۵/۰۹/۲۴
 
پ ن: مکتب امام حسین (ع) مکتب شریعت الهی و حکم قرآنی و سنن نبوی ص و نگرش ولائی علوی ع و عقلانیت حقیقی و سیاست اصیل و آرمان گرایی و واقعیت گرایی و مکتب معنویت ناب و شور و شعور و مکتب علم و عمل و عزت و جهاد و اهل تولی و تبری است و همین امروز هم دسته های فراوانی با این جهات عقیدتا و لسانا و عملا مخالف اند حتی اگر بنابر جهاتی، گاهی نتوانند علنا ابراز موضع صریح یا ماندگاری داشته باشند. و از شیطان بزرگ گرفته تا داعش جنایتکار تا غرب بازی گر و لمپن و خالی بند تا وهابیت وحشی تا شیعه ی حاشیه ساز انگلیسی تا سنی ریگی پرور تا حجتیه ی متوهم تا صوفیه ی مخدر تا جماعت لائیک و غربزده و سگ پرور آنتالیا پرست تا جماعت اباحه گر خسته دنیا طلب تا جماعت بزدل و راحت طلب سیاسی و اشرافیت تازه به دوران رسیده تا جماعت هرزه نویس و ضد اسلام تویتری و غیره تا جماعت بی برنامه و تن پرور اصولچرا تا جماعت هوچی گر غرب پرست اصلاحاتچی تا جماعت حلقه انحرافی تا برخ مادحان کم سواد پر هیاهو و بعض روحانیت جزئی نگر و کج اندیش و گرفتار در هپروت و فاقد تحلیل عظمت و تاثیر دستگاه حسینی تا عده ای از مردم که این ایام برای آنها رسومی عادی و فاقد حرکت و تحولات مکتبی شده و تنها مراسمی وابسته به بلندای بیشتر صدای سنج ها و طبل ها شده تا مسئولین نمک نشناسی که مجالس حماسه و مرثیه حسینی را مکتب دلمردگی و افسردگی می نامند ، و بسیاری از تفکرات و منش های دیگر، همه و همه عمدا و سهوا از مکتب حسین ع دور افتاده اند. و سیدالشهدا ع همین امروز هم کشتی نجات و چراغی پرفروغ و صراطی مستقیم و مسیری پر امنیت برای شناخت حق و باطل و رهایی از همه ی این چاه ها و چاله های شخصی و اجتماعی و معنوی و سیاسی است. آری حسین ع هنوز یک تنه مقابل دنیایی از انحرافات و اعوجاجات فردی و جمعی ایستاده و خورشید پر فروغی برای تربیت جماعت آزاده و درستکار و مومن و معتقد و جهادگر و ائتلاف آنها در سراسر عالم است.. ببینیم چند مرده حلاجیم و چقدر ازین سفره ی کرامت و نجابت و دریای پر خروش استفاده می بریم. صلی الله علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک. 

یاسید الکریم

شخصی به شیخ انصاری ( از بزرگان فقاهت ) که مشغول قرائت جامعه کبیره بود تعرض کرد که بس نیست این همه ریا و ریا کاری؟ مرحوم شیخ با روی خوش فرمود شما هم ازین ریا ها انجام دهید. ( به قول ماها تا باشه ازین ریاها ) 

پی نوشت : قواعد اسلام دو بخش دارد یکی ترویج و تبلیغ و یکی تمرین اخلاص و خدا محوری. در بسیاری از قواعد شرعیه تبلیغ و ترویج از ارکان اصلی اعمال است، تا حق شناخته شود و باطل جولان پیدا نکند. یکی از ابتلائات جامعه در صد سال اخیر افکار التقاطی و استعمار ساخته ی صوفیه است که اسلام را در عرفان خلاصه کردند و عرفان را هم به پستو ها بردند و دیانت و تقوا را در شخصی کاری و مخفی کاری معرفی کردند. و مع الاسف این مسئله به احوال روحانیت معظم هم سرایت پیدا کرد. و امروز روحانیت کنار علم آموزی عمیق، موظف به حضور در صحنه های اجتماعی و آموزش مسائل دینی به جوانان به هر شیوه ی مقتضی است. و از برخ بزرگان نقل شده که بعض گرفتاری معنوی طلاب بخاطر استفاده از سهم امام و کوتاهی در اتیان همین وظایف ظاهری است. 


یاسید الکریم

امام جواد سلام الله علیه فرمود: 

بنده ای حقیقت عالی ایمان را نمی یابد مگر آن که دین و احکام الهی را 

در همه جهات بر تمایلات و هواهای نفسانی و شخصی خود مقدّم دارد. 

و کسی هلاک و بدبخت نمی گردد مگر آن که 

هواها و خواسته های نفسانی خود را بر احکام إلهی مقدّم نماید. 

 

قال الجواد علیه السلام : لن یستکمل العبد حقیقه الایمان، 

حتی یوثر دینه علی شهوته و لن یهلک حتی یوثر شهوته علی دینه. 

بحارالأنوار ج 75 ص 80 ح 63 

 

پ ن : اگر علم و عمل ما مطابق دین خدا باشد 

بسیاری از عوارض و مشکلات در نطفه خفه میشود 

و بسیاری از آسیب های شخصی و جمعی اصلاح میگردد 

اما اگر گرفتار خودپرستی و شهوت لذت و شهوت ریاست 

و شهوت گناه و شهوت شهرت و شهوت های متنوع و جذاب شویم 

خود و جامعه را در دامن گرفتاری ها و ابتلائات دنیا سوز و آخرت سوز قرار داده ایم. 

هیچ راهی جز حرکت در مسیر رضایت خدا نیست، یقینا بقیه ی راهها بیراهه است.. 

و بسته به این که چقدر این را باور کنیم و چقدر به آن پایبند شویم به سعادت نزدیکیم. 


یاسید الکریم