یاسیدالکریم

مذهبی - اجتماعی - سیاسی

یاسیدالکریم

مذهبی - اجتماعی - سیاسی


حنان بن سدیر روایت می کند که ابوصباح کنانی به امام صادق(ع) عرضه داشت [خدا میداند ] ما بخاطر شما از مردم چه ها که نمی بینیم، حضرت صادق الائمه(ع) فرمود : در راه ما از مردم چه می بینید؟ گفت : [آنقدر فضای جامعه مسموم است که] هنوز کلامی بین ما و کسی [در مکالمات و علوم و مرافعه و مسائل عادی ] جاری نشده [ بدون این که حرف ما را بشنود و کمی وجدان و انصاف را بکار بیندازد یا از نفرت و غضب دوری کند ] با [طعن و کنایه و توهین] می گوید [ای] جعفری خبیث! فرمود : [یعنی] مردم شما را بخاطر [اعتقاد به راه] ما سرزنش و تحقیر می کنند؟ عرضه داشت آری، حضرت فرمود : به خدا سوگند که چقدر رهروان جعفر بین شما اندک هستند. اصحاب واقعی من تنها آنها هستند که دارای ورع [و تقوایی] شدید و عالی باشند و تنها خدا را [در زندگی و مرافعات و دیگر احوال] در نظر بگیرند و تنها به امید حق تعالی دلبسته باشند. این چنین افرادی صحابی جعفر هستند. 

 

عن حنان بن سدیر قال قال ابوالصباح الکنانی لابی عبدالله (ع) ما نلقی من الناس فیک فقال ابوعبدالله (ع) و ما الذی تلقی من الناس فی؟ فقال لا یزال یکون بیننا و بین الرجل الکلام فیقول جعفری خبیث! فقال یعیرکم الناس بی؟ فقال ابوالصباح نعم قال فقال (ع) ما اقل و الله من یتبع جعفرا منکم، انما اصحابی من اشتد ورعه و عمل لخالقه و رجا ثوابه فهولاء اصحابی 

 

الکافی ج : 2  ص 77 ح 6 سند موثق 

 

پ ن : یعنی 1_مبادا رفتاری بدون تقوا از شماها باعث بدبینی [و تجری] مردم شود. 2_مبادا بعد از شناخت ولایت و رعایت تقوا به خوش آمد و بد آمد کسی مسرور یا محزون شوید. 3_ مبادا محور زندگی شما رضایت مخلوقین باشد، شما آگاهانه دنبال رضایت خدا باشید و به خوشحالی و غضبناکی افراد تکیه نکنید که روزی هست و روزی نیست و با تغییر احوال دنیا جابجا می شود. 4_مدعیان راه ما زیادند و به عمل کار بر آید به سخن دانی نیست. مبادا چوب دو سر طلا و خسر الدنیا و الآخره باشید تکلیف خود را روشن کنید یا صادقانه و تمام دل به توحید و مکتب اهل بیت(ع) چنگ بزنید یا بیهوده خود را در معرض قضاوت و طعن و لعن دشمنان این مکتب قرار ندهید. قوله تعالی : من کان یرید العاجله عجلنا له فیها ما نشاء لمن نرید ثم جعلنا له جهنم یصلاها مذموما مدحورا و من اراد الآخره و سعی لها سعیها و هو مومن فاولائک کان سعیهم مشکورا ، کلا نمد هولاء و هولاء من عطاء ربک (اسراء 18تا20) 

پ ن 2: دوره امام صادق(ع) خصوصا نیمه دوم عمر شریف آن حضرت دوران استقرار حکومت دشمنان اهل بیت و از ایام مظلومیت اهل بیت است. لذا در فهم بهتر روایات معتبر اما ظاهرا متعارض در عهد امام باقر (ع) یا امام صادق(ع) موضوع تقیه در عهد امام صادق را حتما باید مد نظر داشت. 


یاسید الکریم

کجا بی جای ته، ای بر همه شاه 
که مو آیم بدان جا ، از همه راه 
همه جا جای ته، مو کور باطن 
غلط گفتم غلط ، استغفرالله 

اللهم عجل لولیک الفرج 
و العافیه و النصر و سهل مخرجه 


یاسید الکریم

رسول خدا (ص) فرمود : هر که می خواهد به من متوسل شود، و بر من حقی داشته باشد که روز قیامت او را [یاری و] شفاعت نمایم، پس بر خاندان من صلوات و دعا نماید، و [ با دعا و دیگر خدمت ها ] ایشان را مسرور نماید. 


عن ابان بن تغلب عن ابی جعفر الباقر (ع) عن آبائه قال قال رسول الله (ص) من أراد التوسل الی و أن یکون له عندی ید أشفع له بها یوم القیامة فلیصلّ أهل بیتی و یدخل السرور علیهم 

  

أمالی الصدوق  ص 379 سند صحیح 

وسائل الشیعه‏ ج 7 ص 203 ح [9115] 

ختم 14000 صلوات 

هدیه به چهارده معصوم 

و تعجیل در فرج امام زمان (عج) 

اصلاح امور همه مسلمین 

آمرزش مومنین و درگذشتگان 

اجابت همه حوائج مشروعه دوستان 

عزیزان 200 تا 700 صلوات بردارن 

و فرصت انجام تا عصر سه شنبه 



یاسید الکریم

نماز بی ولای او عبادتی است بی وضو 

به منکر علی(ع) بگو نماز خود قضا کند 

 

در تفسیر امام عسکری(ع) روایت شده که ایشان از پدران بزرگوارشان روایت کردند که پیامبر اکرم(ص) فرمود: خداوند نمازی را بدون وضو و طهارت نمی پذیرد .. و بزرگ ترین طهارت برای نماز، که بدون آن هیچ نمازی و هیچ طاعتی در پیشگاه خداوند پذیرفته نمی شود؛ پذیرش ولایت پیامبر خاتم (ص) است چرا که او سید انبیاء الهی است و نیز پذیرش ولایت امیرالمؤمنین (ع) است چرا که او سالار همه اوصیاء عظام است و نیز پذیرش ولایت اولیاء پیامبر(ص) و علی(ع) [یعنی ائمه اطهار (ع)] و دشمن داشتن دشمنان پیامبر و امیرالمؤمنین علیهما السّلام است. 


عن الحسن بن علی العسکری فی تفسیره عن آبائه(ع) عن رسول الله(ص) قال : لا یقبل الله تعالى صلاة بغیر طهور ... و إن أعظم طهور الصلاة التی لا یقبل الصلاة إلا به و لا شیئا من الطاعات مع فقده موالاة محمد (ص) لأنه سید المرسلین و موالاة علی(ع) بأنه سید الوصیین و مولاة أولیائهما و معاداة أعدائهما. 


الوسائل‏ ج 1 ص 398  ح 1039 سند صحیح 

إثبات الهداة ج 3  ص 159  

البحار ج ۸۰ ص ۳۱۶ ح ۷ 

 

چهل حدیث از امام حسن عسکری(ع) [ اینجا



یاسید الکریم

امام صادق (ع) فرمود : نزدیک ترین حال بندگان به خداوند عزوجل و رضایت آور ترین وضعیت ایشان به حق تعالی در زمانه ای است که [به دلائلی] حجت الهی را در بین خود نیابند و [شخص] او بر ایشان آشکار نباشد و محل او را ندانند با این وجود [عقلا و شرعا به این معرفت برسند و] باور داشته باشند که حجت و بینات خداوند [ با غیبت و عدم رویت امام ] از دوش بندگان برداشته نمی شود، و در آن دوران [ با تمام مشکلات زمان غیبت ] دمادم توقع و انتظار فرج حجت الهی را داشته باشند. 

 

عن المفضل بن عمر عن أبی عبد الله (ع) أنه قال " أقرب ما یکون العباد من الله عزوجل و أرضى ما یکون عنهم إذا افتقدوا حجة الله عزوجل فلم یظهر لهم ، و لم یعلموا بمکانه و هم فی ذلک یعلمون أنه لم تبطل حجج الله عنهم و بیناته، فعندها فتوقعوا الفرج صباحا و مساء 

 

کمال الدین صدوق ج 2 ص 338 ح 10 سه سند صحیح 

اصول کافی کلینی ج 1 ص 333 ح 1  دو سند ضعیف 

الغیبة الطوسی ج 1 ص 457 

الغیبة النعمانی ج1 ص 162 


یاسید الکریم

عبدالله بن سنان روایت می کند از امام صادق (ع) شنیدم که فرمود: سه چیز افتخار و زینت مومن در دنیا و آخرت است 1- نماز در آخر شب 2- دل کندن از آنچه در اختیار دیگران است 3- اعتقاد به ولایت امامی از خاندان پیغمبر (ص) 

 

عن عبد اللّه بن سنان قال: سمعت أبا عبد اللّه (ع) یقول: ثلاث هنّ فخر المؤمن و زینة فی الدّنیا و الآخرة: الصلاة فی آخر اللیل و یأسه ممّا فی أیدی النّاس و ولایته الامام من آل محمّد (ص) 

 

الکافی ج 8  ص 234 ح 311 سند صحیح 

إثبات الهداة ج2  ص106 

الأمالی  638 ح 858 

مفتاح الفلاح ج 1  ص 289 

یاسید الکریم

مقاله نفیس در مستندات حدیثی پیاده روی زیارت امام حسین(ع) 

http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=10431 

 

زیارت پیاده شیخ بهایی از اصفهان تا مشهد و روایات و وصف دیگر علما 

https://www.mashreghnews.ir/news/791118/ 

 

دعوت و توصیه مراجع و علما به شرکت در اربعین 

http://www.dana.ir/news/534001.html/ 

 

قدیمی ترین تصاویر پیاده روی علما در اربعین حسینی 

http://haraznews.com/186145/ 

 

مقاله کامل سیره علمای شیعه در پیاده روی اربعین 

http://www.irdc.ir/fa/news/202/ 

 

بخش کوتاهی از مقاله فوق الذکر 

 

میرزا جواد آقا ملکی تبریزی  

با قدم بزرگی که میرزا حسین نوری انجام داد، مراسم راهپیمایی اربعین دوباره برقرار شد و از آن پس بسیاری از عاشقان اهل‌بیت و امام حسین(ع) و نیز برخی علما و حتی مراجع تقلید با پای پیاده به کربلا سفر کرده‌اند، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی یکی از مراجع عالیقدر جهان تشیع که خود بارها با پای پیاده از نجف، رهسپار کربلا شده است. ایشان در رابطه با بزرگداشت روز اربعین حسینی می فرمایند: «به هر روی بر مراقبه کننده لازم است که بیستم صفر(اربعین) را برای خود روز حزن و ماتم قرار داده بکوشد که امام شهید را در مزار حضرتش(ع) زیارت کند، هر چند تنها یک‌ بار در تمام عمرش باشد، چنانکه حدیث شریف، علامت‌های مؤمن را پنج امر ذکر کرده است: 51 رکعت نماز در شبانه روز، زیارت اربعین،‌انگشتر در دست راست کردن، پیشانی بر خاک گذاشتن و بلند بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ گفتن در نمازها».

 

مرحوم سید محسن امین عاملی 

مرحوم سید محسن امین عاملی مؤلف کتاب معروف «اعیان الشیعه» و از جمله بزرگانی بود که در این مراسم حضور مستمر داشته و درباره این مراسم این خاطره از وی بر جای مانده است:

«…به مدت ده سال و نیم که در نجف بودم، زیارت های مخصوص عاشورا، عید قربان و غدیر و عرفه و اربعین را همواره انجام می دادم؛ مگر اندکی. پیش از سفر، نزد طلبکاران در بازار می رفتم و از آنها حلالیت می طلبیدم و به پیاده روی در زیارت، علاقه داشتم. نخست برایم سخت بود و بعد با تجربه دریافتم که آسان است. در این سفر، جمعی از طلاب جبل عامل و نجف و دیگران به من ملحق می شدند و از من پیروی می کردند. من بارها پیاده به زیارت کربلا و امام حسین(ع) رفتم…»

 

آیت الله العظمی ملکوتی 

مرحوم آیت الله ملکوتی از جمله علمای بزرگ و شرکت کننده در این مراسم بوده است. ایشان در این باره می فرماید: «من نیز چند بار توفیق یافتم که در این مراسم بسیار معنوی، شرکت کنم و اغلب به همراه شاگردان مشرف می شدم. مسیر بین نجف و کربلا که حدود دوازده فرسخ است، معمولا در مدت دو یا سه روز طی می شد. بعضی ها مثل آقای شیخ هادی زابلی که پیش من درس می خواند، سلیقه خاصی داشت و این مسافت را یک روزه می رفت و یک روزه هم برمی گشت و بعضی ها نیز پس از پایان مراسم، از کربلا به کاظمین و سامراء مشرف می شدند و بعضی هم مستقیم به نجف بازمی گشتند.»

 

آیت الله العظمی شاهرودی 

در میان مراجع تقلید، آیت الله العظمی سید محمود شاهرودی با تشکیل کاروان در این مراسم شرکت می کرده و معروف است که این مرجع بزرگ، چهل بار با پای پیاده به زیارت امام حسین(ع) مشرف شده است. 

 

حاج آقا مصطفی خمینی(ره) 

مرحوم حجت الاسلام درچه ای می گوید:  «…چندین بار همراه آیت الله حاج آقا مصطفی خمینی از نجف پیاده به سوی کربلا رفتیم .. حاج آقا مصطفی با پای برهنه و حتی بدون جوراب، حرکت می کرد و از هر کس مختصر صدایی داشت، می خواست اشعاری را در مقام و عظمت امام حسین(ع) بخواند و با شنیدن این اشعار، خودش طوری منقلب می شد که از شدت گریه، شانه هایش بالا و پایین می رفت. حاج آقا مصطفی خمینی همیشه دیوان شیخ محمدحسین غروی اصفهانی را همراه داشت و وقتی کنار دجله و فرات که دیگر نزدیک کربلا بود می رسیدیم، او به اسم کوچک مرا صدا می زد تا قسمتی از آن را بخوانم و به محض شروع، مثل کسی که بغضش بترکد، شروع به گریه می کرد. در طی چند کیلومتر من زمزمه می کردم و جمع دوستان به خصوص حاج آقا مصطفی گریه می کردند. ناگهان یکی از دوستان چشمش به گنبد مطهر حضرت امام حسین(ع) می افتاد و به دنبال آن، موج شوق و گریه در میان جمع بلند می شد…» 



یاسید الکریم

چقدر جای سخنرانی های آتشین دکتر روحانی ها در مسئولان فعلی خالی است. 

خوشا بحال شان، با عاقبت بخیری سفرکردند و غربزدگی مسئولان امروز را ندیدند. 

اا ببخشید گویا اشکالی پیش اومده! شهید نشدن؟ ااا باز اشاره کردن دکترم نیست؟ 

ااا آقای عسگری میگن بریم یه راز بقایی چیزی ببینیم و برگردیم. 

 


پ ن : رخصت و دعوت خداوند حکیم 

بر لعن و نفرین ظالمین و اجازه سرزنش آنها 

 

قوله سبحانه و تعالی : یحسبون کل صیحة علیهم، 

هم العدو فاحذرهم قاتلهم الله أنى یؤفکون (منافقون/4)  

هر فریادى را به زیان خویش مى ‏پندارند، خود دشمن اند از آنان بپرهیز 

خدا آنها را بکشد، تا کجا [از اسلام و انسانیت] انحراف یافته‏ اند.  

 

قوله تعالى: قتل الإنسان ما أکفره 

من أی شیء خلقه من نطفة خلقه (عبس/17تا19) 

مرگ بر انسان، چقدر کافر و ناسپاس و قدرناشناس است؟! 

(خداوند) او را از چه چیز آفرید؟ از نطفه ای ناچیز و پست. 

 

قوله تعالی : انه فکر و قدر ، فقتل کیف قدر ، ثم قتل کیف قدر (مدثر/18تا20) 

آرى [آن دشمن حق] اندیشید و حیله کرد، پس مرگ بر او که حیله کرد 

باز هم مرگ بر او که چه حیله بزرگی کرد. [البته خدا ورای همه قدرتهاست] 

 

قوله تعالی: قتل الخراصون، الذین هم فى غمره ساهون (ذاریات 10و11) 

مرده باد دروغ پردازان، همانها که در جهل و غفلت و دنیا پرستی فرو رفته اند. 

 

قوله سبحانه و تعالی: 

قتل اصحاب الاخدود (بروج/4).. وهم على ما یفعلون بالمؤمنین شهود (بروج/7) 

نفرین بر اصحاب اخدود.. آنها که [با بی تفاوتی] شاهد جنایت بر مؤمنین بودند. 


یاسید الکریم

پیامبر اکرم (ص) فرمود: ای علی(ع) هر کس که مرا در زمان حیات یا مرگم [با اعتقاد به نبوت من] زیارت کند یا تو یا دو فرزندت را در زمان حیات یا پس از مرگ [با اعتقاد به امامت شما] زیارت کند، من [به اذن الهی ] ضمانت می‏ کنم که او را از اهوال و شداید بزرگ روز قیامت خلاصی بخشم تا آن که او را به جایگاه خود [در بهشت] می رسانم. 

 

عن محمد بن علی رفعه قال قال رسول الله (ص) یا علی (ع) من زارنی فی حیاتی أو بعد موتی أو زارک فی حیاتک أو بعد موتک أو زار ابنیک فی حیاتهما أو بعد موتهما ضمنت له یوم القیامة ان أخلصه من أهوالها و شدائدها حتى أصیره معی فی درجتی 

کامل الزیارات ج 1  ص 11 ح 3 

الکافی ج 4  ص 579  ح 2 

الوسائل ج 14 ص 328 ح [19325] 

 

راوی می گوید 

امام مجتبی(ع) [ یا وجود مقدس سیدالشهدا(ع)] در دامن پیامبر (ص) بودند، سر مبارک را بالا نموده و [با وجود خردسالی، سوالی بزرگ پرسید و] عرضه داشت: اى پدر ثواب کسى که پس از رحلت تان شما را زیارت کند چیست؟ پیامبر (ص) فرمودند: پسرم، کسى که من را [با اعتقاد به نبوت من] پس از رحلتم زیارت کند بهشت برای اوست و [ضمنا] هر کس بعد از ارتحال پدرت [امیرالمومنین(ع)] او را [با اعتقاد به امامت] زیارت نماید بهشت برای اوست و [ضمنا] اگر کسی برادرت را [با اعتقاد به امامت] پس از رحلت او زیارت نماید بهشت برای اوست و [ضمنا] آن که بعد از رحلت ت، تو را [با اعتقاد به امامت] زیارت کند بهشت برای اوست. 

 

عن عبد الله بن سنان عن ابی عبد الله(ع) قال : بینا الحسن بن علی(ع) فی حجر رسول الله(ص) إذ رفع رأسه فقال یا ابه ما لمن زارک بعد موتک؟ فقال : یا بنی من اتانی زائرا بعد موتی فله الجنة ، ومن اتى اباک زائرا بعد موته فله الجنة ، ومن اتى اخاک زائرا بعد موته فله الجنة ومن اتاک زائرا بعد موتک فله الجنة 

التهذیب ج 6  ص20 ح 1 سند صحیح 

ملاذ الأخیار المجلسی ج 9  ص 50 ح 1 

 

عبد اللّٰه بن سنان عن أبی عبد اللّه (ع) قال بینا الحسین بن علی(ع) فی حجر رسول اللّٰه (ص) إذ رفع رأسه فقال یا أبه، ما لمَن زارک بعد موتک؟ فقال: یا بنیّ، مَن أتانی زائراً بعد موتی فله الجنّة، و مَن أتى أباک زائراً بعد موته فله الجنّة، و مَن أتى أخاک زائراً بعد موته فله الجنّة، و مَن أتاک زائراً بعد موتک فله الجنّة 

کامل الزیارات ص 39 ح 1 

التهذیب ج 6  ص40 ح 2 سند صحیح 

 

امام حسین(ع) [و در برخی نسخه ها وجود مطهر امام مجتبی(ع)] به رسول خدا (ص) عرض نمود: اى پدر، پاداش کسى که شما را زیارت کند چیست؟ رسول خدا (ص) فرمود: فرزندم، کسى که من را در حال حیات و بعد از آن [با اعتقاد به نبوت من] زیارت کند یا به زیارت پدر و برادرت و خودت [با اعتقاد به امامت شما] بیاید بر من بایسته است که او را در روز [پر بلای] قیامت ملاقات کنم و [با شفاعت از بارگاه الهی] او را از گرفتارى عقوبت گناهانش خلاصی بخشم. 

 

عن المعلى بن أبی شهاب عن أبی عبد الله(ع) قال قال الحسین(ع) لرسول الله (ص): یا ابتاه ما لمن من زارک؟ فقال رسول الله (ص) یا بنی من زارنی حیا أو میتا، أو زار أباک، أو زار أخاک، أو زارک، کان حقا علی أن أزوره یوم القیامة و أخلصه من ذنوبه.

 

الکافی ج 4  ص 548 ح 4 

التهذیب‏ ج 6  ص  4  ح 7

الفقیه ج 2 ص 577 ح [3159] 

کامل الزیارات ص 14ح 18 

أمالى صدوق ص 59 ح 4

علل الشرائع ج2 ص 460 ح 5 

ثواب الأعمال ج‏1 ص 108 ح 2

ثواب الأعمال  ج‏1 ص 107 ح 1 

الدروس الشهید الاول ج 2  ص 5

الوسائل ج 14  ص 326 ح [19323] 


یاسید الکریم

اسحاق بن عمار روایت می کند از امام صادق(ع) شنیدم که فرمود : براى مرقد امام حسین(ع) حریم معلوم [و جایگاه عالی رتبه ای] است کسى که آن را بشناسد و به آن پناهنده شود، پناه داده مى شود [ و رد نمی شود ] ... و هیچ ملک و هیچ پیامبرى در آسمانها [و زمین] نیست مگر این که [مکررا] از خداوند متعال اجازه می خواهند تا به زیارت مرقد امام حسین(ع) مشرف شوند، چنین است که [دائما] گروهى به کربلا فرود آیند و گروهى از آنجا عروج کنند. 

 

عن إسحاق بن عمار قال سمعته(ع) یقول [ان] لموضع قبر الحسین (ع) حرمة معلومة من عرفها و استجار بها أجیر .. و لیس من ملک و لا نبی فی السماوات إلا و هم یسألون الله أن یأذن لهم فی زیارة قبر الحسین (ع) ففوج ینزل و فوج یعرج 

 

الکافی ج 4  ص 588  ح 6 سند صحیح 

کامل الزیارات ج 1 ص 272 

تهذیب‏ الأحکام ج 6 ص72 ح 3 

الوسائل ‏ج 14 ص512 ح [19713] 

 

آیت الله بهجت: ترجیح مکه بر کربلا یعنی نشناختن جایگاه ولایت 

http://yaali12.blog.ir/1395/07/09 

چهارده حدیث معتبر در فضیلت زیارت سیدالشهدا (ع) 

http://1salam.ir/14-hadiths-about-pilgrimages-hussein.html 



یاسید الکریم

(کلامه [ الامام المجتبی(ع) ] فی الاستطاعة) 

کتب الحسن بن أبی الحسن البصری، إلى أبی محمد الحسن بن علی علیهما السلام أما بعد فإنکم معشر بنی هاشم الفلک الجاریة فی اللجج الغامرة و الاعلام النیرة الشاهرة أو کسفینة نوح علیه السلام التی نزلها المؤمنون و نجا فیها المسلمون. کتبت إلیک یا أبن رسول الله عند اختلافنا فی القدر و حیرتنا فی الاستطاعة، فأخبرنا بالذی علیه رأیک و رأی آبائک علیهم السلام، فإن من علم الله علمکم و أنتم شهداء على الناس و الله الشاهد علیکم، ذریة بعضها من بعض و الله سمیع علیم. 

فأجابه الحسن علیه السلام : بسم الله الرحمن الرحیم وصل إلی کتابک و لولا ما ذکرته من حیرتک و حیرة من مضى قبلک إذا ما أخبرتک، أما بعد فمن لم یؤمن بالقدر خیره و شره [و] أن الله یعلمه فقد کفر، و من أحال المعاصی على الله فقد فجر، إن الله لم یطع مکرها و لم یعص مغلوبا و لم یهمل العباد سدى من المملکة بل هو المالک لما ملکهم و القادر على ما علیه أقدرهم، بل أمرهم تخییرا و نهاهم تحذیرا فإن ائتمروا بالطاعة لم یجدوا عنها صادا و إن انتهوا إلى معصیة فشاء أن یمن علیهم بأن یحول بینهم و بینها فعل و إن لم یفعل فلیس هو الذی حملهم علیها جبرا و لا ألزموها کرها ، بل من علیهم بأن بصرهم و عرفهم و حذرهم و أمرهم و نهاهم لا جبلا لهم على ما أمرهم به فیکونوا کالملائکة و لا جبرا لهم على ما نهاهم عنه، فلله الحجة البالغة، فلو شاء لهداکم أجمعین (الأنعام/149) والسلام على من اتبع الهدى(طه/47) 

تحف العقول ابن شعبة الحرانی صفحه 231 

 

حسن بصری نامه‌ ای به امام حسن مجتبی علیه السلام به این مضمون نوشت: اما بعد، شما بنی‌ هاشم که چون کشتی‌های رونده در دل دریاهای عمیق هستید و علامت های نورانی و سرشناس می‌باشید و مانند کشتی نوح هستید که مؤمنان بر آن وارد می‌شوند و اهل اسلام [با آمدن] در آن نجات می‌ یابند؛ ای فرزند رسول خدا! وقتی در مسأله قَدَر اختلاف یافتیم و در مورد استطاعت متحیر شدیم، برایتان نامه ‌ای نوشتم؛ ما را از نظر خود و پدران تان علیهم السلام آگاه بنمایید که علم شما از علم خداوند است و شما گواهان بر مردمان و خداوند گواه بر شماست، «ذرّیّة بعضها من بعض و الله سمیع علیم (آل عمران/34)» [فرزندان (نبوت) که بعضى از آنان از نسل بعض دیگرند و خداوند شنواى داناست] 

امام حسن مجتبی علیه السلام [در جواب] نوشتند: بسم الله الرحمن الرحیم. نامه ی تو به دستم رسید. اگر از حیرت خود و کسانی که قبل از تو بوده اند سخن نگفته بودی، جواب تو را نمی‌دادم. [اما اکنون پس از اظهار عجز و نیاز، آگاه باش که] کسی که به تقدیر الهی، چه خوب و چه بد آن، [و] این [مسأله] ‌که خدا به‌ تقدیرات علم دارد ایمان نداشته باشد، کفر ورزیده است و هر که معصیت ‌ها [ی بندگان را] بر عهده خدا بیاندازد، [بر خدا] ستم کرده است؛ [مشیت این است] خداوند به زور اطاعت نگردد و معصیت بندگان نیز در اثر عجز خدا نیست [بلکه اقتضای این دنیا است که به مشیت او عالم امتحان و اختیار است.] و  [البته] بندگان را [مطلقا] به حال و اختیار خود وا نگذارد، بلکه اوست که مالک [حقیقی] آن‌ چه به اختیارشان در آورده و قادر [حقیقی] بر آن‌ چه آنان را بر آن قادر کرده می ‌باشد. [یعنی مالکیت اولیه و دائم همه نعمتها و قدرت ها از اوست و هر لحظه نیز قادر به بازپس گیری است.] 

اگر به طاعت گردن نهند، مانعی [از سمت خدا] بر سر راه اطاعتشان نیابند و اگر به معصیت تن دهند و خدا بخواهد بر ایشان منت گذارد و بین آنان و معصیت مانع شود، این کار را می‌کند و اگر چنین [لطفی] نکند، او آن‌ها را مجبور به معصیت نکرده است و این ‌گونه نیست که آنان بر خلاف میل خود ناچار از معصیت شده باشند، 

پس او بندگان را امر [و دعوت] کرد تا [خود] اختیار کنند و نهی نمود تا [خود] بر حذر باشند؛ اگر به طاعت گردن نهند اطاعتی از جنس اختیار است و اگر به معصیت تن دهند خود انتخاب کرده اند و خداست که بر بندگان منت گذاشته [که هم به ایشان اصل نعمت حیات و اختیار داده و هم ] به ایشان آگاهی و بصیرت داده و هم حق و باطل را به آنها معرفی کرده و هم از موارد خطا ایشان را بر حذر داشته است. 

و خدا امرشان کرد و نهی شان نمود، ولی در طبیعت شان اطاعت [محض] از اوامر را نیافرید که مانند ملائکه باشند و [از سوی دیگر نیز] آنان را مجبور بر ترک آن ‌چه از آن نهی نموده بود نکرد [چنانچه در کتاب خود فرمود] : برهان رسا و عالی متعلق به خداست و اگر مشیت می کرد، همه شما را [طوعا او کرها] هدایت مى‌کرد. [و کلام خداست] و بر هر کس که از هدایت پیروى کند درود باد. 


چهل داستان و چهل حدیث از امام مجتبی(ع) [مطالعه] [دانلود pdf - یک مگ


یاسید الکریم

قوله سبحانه تعالی 

و علامات و بالنجم هم یهتدون (نحل/16) 

و نشانه‌ هاى دیگرى (در زمین قرار داد) 

و انسانها به وسیله ستاره راه را مى‌ یابند. 

 

عن اسباط بن سالم قال سال الهیثم أباعبدالله (ع) و أنا عنده عن قول الله عزوجل 

"وعلامات و بالنجم هم یهتدون" فقال(ع) رسول الله (ص) النجم و علامات الائمة 

الکافی ج 1  ص 207 ح 2 سند صحیح 

 

عن الوشاء قال سألت الرضا(ع) عن قول الله عزوجل 

"وعلامات وبالنجم هم یهتدون" قال(ع) نحن العلامات والنجم رسول الله(ص) 

الکافی ج 1  ص 207 ح 3 سند صحیح 

 

از حضرت صادق(ع) و امام رضا (ع) روایت شده که فرمودند: 

« پیامبر (ص) ستاره است و ائمه (ع) نشانه ها هستند» 

 

عن القداح عن أبی عبدالله (ع) العلماء ورثة الأنبیاء 

الکافی ج 1 ص 34 ح 1 سند صحیح 

 

امام صادق(ع) فرمود : علما جانشینان انبیاء هستند. 

 

عن عمر بن حنظله قال سمعت اباعبدالله قال (ع) 

من کان منکم ممن قد روى حدیثنا و نظر فى حلالنا و حرامنا 

و عرف احکامنا فلیرضوا به حکما فانى قد جعلته علیکم حاکما 

الکافی ج 1 ص 68 ح 10 سند مقبوله بل صحیح 

 

عمر بن حنظله از امام صادق(ع) روایت می کند که فرمود 

شیعیان در اختلافات بنگرند به آن که حدیث ما را روایت کند 

و در حلال و حرام ما نگاه می کند و احکام ما را مى شناسند 

و باید به حکمیت او راضى شوند که او را حاکم شما قرار دادم. 

 

اسحاق بن یعقوب عن محمد بن عثمان العمری 

عن الحجه (عج) و امّا الحوادث الواقعة فارجعوا فیها 

الى رواة حدیثنا فانّهم حجتى علیکم و انا حجة اللّه 

کمال الدین صدوق/ غیبت طوسی/ احتجاج طبرسی 

الوسائل ج 27 ص 140 ح  [33424] سند مقبوله 

 

حضرت حجت (عج) در توقیع شریف فرمودند 

در حوادث و مسائل جامعه به راویان حدیث مراجعه کنید 

که آن ها حجّت من بر شمایند و من حجت خداوند بر آنهایم. 

 

عن الحارث بن المغیره النصری عن ابی عبدالله (ع) 

فی قول الله عزوجل انما یخشی الله من عباده العلماء (فاطر/28) قال(ع)  

یعنی بالعلماء من صدق فعله قوله و من لم یصدق فعله قوله فلیس بعالم 

الکافی ج 1 ص 36 ح 2 سند صحیح  


امام صادق(ع) راجع به قول خداى عزوجل "انما یخشی الله" 

فرمود: عالم کسى است که کردارش گفتارش را تصدیق کند 

و آن کسى که چنین نباشد عالم نیست. 


یاسید الکریم